jestem chora i nikt nie odmawia mi prawa do wypoczynku. mam czas na czytanie książek i częściowo dzięki temu jestem w tej chwili pełna inspiracji. czuję się dobrze zamknięta w pokoju z moją muzyką i myślami. pewnie dzisiaj stworzę coś ciekawego, nie wiem jeszcze co to będzie.

ale właściwie to jakoś mi smutno. stało się parę rzeczy, którymi bym się normalnie nie przejęła, a teraz mnie dobijają.
...chyba najgorsze jest to, że nie wiem do końca czego chcę. a raczej chcę tylu rzeczy, że na żadnej się tak naprawdę nie skupiam i niczego nie kończę. brakuje mi bardzo jakiejś pasji.
cały czas boję się, że stracę daną mi szansę i już będzie dla mnie za późno.